پاسخ کوتاه و کاربردی 1) مبنا و هدف هر دعوا - دعوای ابطال سند عادی: هدف، از بین بردن موجودیت حقوقی سند است (حکم به «باطل بودن» یا «ابطال»). یعنی سند بهعنوان دلیل و منبع حق از ابتدا یا از زمان صدور حکم، از چرخه استناد خارج میشود. معمولاً وقتی ادعا میشود سند مجعول، فاقد شرایط اساسی صحت معامله، یا صادره از غیر ذیسمت/فاقد اهلیت/بدون قصد یا رضا بوده است. - دعوای بیاعتباری سند: هدف، نفی ارزش حقوقی سند به علت فقدان شرایط صحت یا قابلیت استناد است، اما الزاماً نیاز به «حکم به ابطال» به معنای زوال عینی سند ندارد. مثال: معامله به علت فقدان قصد یا جهت نامشروع یا غرر، غیرنافذ/باطل است و سندِ آن «بیاعتبار» میشود. - دعوای عدم قابلیت استناد: هدف، جلوگیری از استفاده طرف مقابل از سند در دعوای مشخص، بدون نفی کلی اعتبار آن نسبت به همگان. ناظر به ایرادات شخصی و نسبی است؛ مثل ایراد «انکار و تردید» نسبت به امضا، یا ایراد «عدم نفوذ» در برابر غیر ذینفع. 2) ماهیت و آثار بر اشخاص ثالث - ابطال: اثر غالباً مطلق و نسبت به اشخاص ثالث نیز جریان مییابد؛ چون باطل بودن سند، وصفی عینی به آن میدهد. بهویژه اگر بطلان به سبب جعل مادی یا فقدان ارکان اساسی معامله باشد. مواد مرت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری