در پاسخ به این پرسش که در جریان دعوای «ابطال سند عادی» چه دستورهای موقتی برای حفظ حقوق قابل درخواست است، باید میان ابزارهای مختلف تأمین و حمایت موقت تفکیک کرد. بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی، قانون اجرای احکام مدنی، قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی و قواعد عمومی مسئولیت مدنی، مهمترین اقدامات قابل درخواست عبارتاند از: 1) دستور موقت (مواد 310 تا 325 ق.آ.د.م) - موارد کاربرد: وقتی بیم تضییع حق یا ایجاد وضعیت غیرقابل جبران وجود دارد. در دعوای ابطال سند عادی (مثلاً رسید، مبایعهنامه، اقرارنامه یا حواله دستی) میتوان خواست: - منع انتقال یا هرگونه نقلوانتقال بعدی ناشی از سند مورد نزاع - منع مطالبه و وصول وجه یا الزام به عدم استفاده از سند در مراجع اداری/ثبتی/قضایی تا تعیین تکلیف ماهوی - توقیف موقت منافع ناشی از سند (مثلاً اجارهبهای مستند به سند مورد اختلاف) - مرجع صالح: دادگاهی که اصل دعوا در آن مطرح است یا دادگاهی که اقدام باید در حوزه آن صورت پذیرد. در فوریت، حتی پیش از طرح دعوا نیز ممکن است، با الزام به تقدیم دادخواست اصلی ظرف مهلت قانونی. - تأمین خسارت احتمالی: معمولاً دادگاه اخذ تأمین را الزامی میداند (ماده 319)
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری