در دعوای «ابطال سند عادی» در حقوق ایران، خوانده بسته به مبنای دعوا (مثلاً ادعای جعلیت، فضولی بودن، عدم اعتبار به علت صوریبودن، فقدان قصد/رضا، یا تعارض با سند رسمی) میتواند به مجموعهای از ایرادات شکلی و دفاعیات ماهوی استناد کند. مهمترین دفاعیات بهطور فهرستوار: 1) ایرادات شکلی و مقدماتی - فقدان ذینفعی یا سمت خواهان: اگر ابطال سند هیچ اثر حقوقی برای خواهان ندارد یا قائممقامی/وکالت او احراز نیست. مستند: مواد 2 و 51 ق.آ.د.م (شرط نفع و سمت). - عدم صلاحیت دادگاه: صلاحیت محلی/ذاتی؛ مثلاً دعاوی راجع به مال غیرمنقول در دادگاه محل وقوع مال. مستند: مواد 10، 11، 12 ق.آ.د.م. - ایراد مرور زمان در اسناد تجاری: اگر سند عادی از نوع برات/سفته/چک باشد، مواعد خاص مرور زمان یا مواعد اعتراض و رجوع مطرح است. مستند: مواد قانون تجارت و قانون صدور چک (بسته به مورد). در اسناد عادی مدنی، مرور زمان بهطور عام حذف شده، ولی در تجاری قابل استناد است. - ایراد امر مختومه و اعتبار امر قضاوتشده: اگر قبلاً نسبت به همان سند و اصحاب دعوا رأی قطعی صادر شده. مستند: ماده 84 بند 6 و ماده 89 ق.آ.د.م. - ایراد عدم رعایت تشریفات ادعا و دعوای فرعی: مثلاً ادعای جعل باید مطابق مواد 217 تا 221 ق.آ.د.م با تصریح به مواضع و دلایل مطرح شود؛ در غیر این صورت قابلیت استماع یا ترتیب اثر محدود میشود. -
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
