پاسخ بهعنوان وکیل پایه یک دادگستری ایران خلاصه تفاوت: قرارداد، توافق حقوقی الزامآور است که منبع اصلی تعهدات طرفین را ایجاد میکند؛ فاکتور، سند مالی/تجاریِ اعلامکننده جزئیات معامله (کالا/خدمت، مقدار، قیمت، مالیات و نحوه پرداخت) است که معمولاً پس از توافق صادر میشود و برای حسابداری، مطالبه وجه و اثبات انجام معامله بهکار میرود. فاکتور بهتنهایی جایگزین قرارداد نیست، اما میتواند بهعنوان قرینه و مدرک در اثبات شرایط معامله به دادگاه ارائه شود. 1) قرارداد چیست و چه جایگاهی در قانون دارد؟ - تعریف: قرارداد در حقوق ایران همان عقد است؛ بهموجب ماده 183 قانون مدنی «عقد عبارت است از اینکه یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آنها باشد.» - آثار: قرارداد منبع اصلی تعهدات است و مطابق ماده 219 قانون مدنی، عقود لازمالوفا است و طرفین باید به مفاد آن پایبند باشند مگر اینکه به رضای طرفین اقاله شود یا به علت قانونی فسخ گردد. - شرایط صحت: ماده 190 قانون مدنی چهار شرط اساسی را مقرر کرده است: قصد و رضای طرفین، اهلیت، معین بودن مورد معامله، مشروعیت جهت معامله. عدم رعایت این شرایط میتواند موجب بطلان یا عدم نفوذ شود. - کارکرد عملی: تعیین دقیق موضوع، مبلغ/ثمن، زمانبندی، ضمانت اجرا، محدودیت مسئولیت، فورسماژور، حل اختلاف
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری