حداقل مفاد لازم در یک قرارداد کدام است؟

پاسخ به‌عنوان وکیل پایه‌یک دادگستری ایران 1) تفاوت «فاکتور» و «قرارداد» - ماهیت حقوقی: - قرارداد: توافق دو یا چند اراده برای ایجاد/تغییر/اسقاط یک تعهد یا رابطه حقوقی است. مطابق مواد 10، 183 و 190 قانون مدنی، قرارداد (عقد) منبع تعهد است و خود به‌تنهایی می‌تواند الزام‌آور باشد. - فاکتور: سند مالی/تجاری اعلامی است که معمولاً شامل مشخصات کالا/خدمات، مقدار، قیمت و شرایط پرداخت است. فاکتور به‌خودی خود عقد نیست، بلکه می‌تواند دلیلی بر وقوع معامله یا بخشی از آن باشد. ارزش اثباتی فاکتور بسته به اوضاع‌واحوال، امضا/مهر، رویه معاملاتی طرفین و مستندات همراه متفاوت است. - کارکرد: - قرارداد: تعیین جامع اراده طرفین، ریسک‌ها، تعهدات، ضمانت‌اجرا، فسخ، فورس‌ماژور، محرمانگی، حل اختلاف و… . - فاکتور: صورت‌حساب/درخواست پرداخت؛ در تجارت عرفاً برای صدور، حمل، تسویه و حسابداری استفاده می‌شود و ممکن است بخشی از اسناد قرارداد یا ایفاگر قرارداد شفاهی باشد. - قابلیت استناد و الزام: - قرارداد مکتوب با شرایط اساسی صحت (ماده 190 قانون مدنی: قصد و رضا، اهلیت، موضوع معین، مشروعیت جهت) الزام‌آور است؛ امکان مطالبه اجرای عین تعهد، خسارت تأخیر، فسخ و… از آن ناشی می‌شود. - فاکتور به‌عنوان دلیل اثباتی می‌تواند قرینه‌ای بر وجود و مفاد معامله باشد، اما اگر قرارداد مکتوب یا شواهد کافی از توافق کلی وجود ن