پاسخ بهعنوان وکیل دادگستری (ایران) 1) تفاوت فاکتور و قرارداد چیست؟ - ماهیت حقوقی: - قرارداد: توافق دو یا چند اراده که تعهد و حق ایجاد میکند. ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها) و مواد 183 به بعد (تعهدات و عقود) مبنای اعتبار آن است. قرارداد میتواند کتبی یا شفاهی باشد، اما کتبی بودن برای اثبات ضروریتر است. - فاکتور: صرفاً سند مالی/تجاری برای اعلام جزئیات معامله (کالا/خدمت، قیمت، تعداد، مالیات و…) است؛ معمولاً بهمنزله رسید یا صورتحساب است، نه لزوماً بیانکننده تمام ارادههای قراردادی. - کارکرد اثباتی: - قرارداد: مفاد توافق، تعهدات، ضمانت اجرا، شرایط پرداخت، تحویل، فسخ، فورس ماژور، حل اختلاف و… را بهصورت روشن تنظیم میکند؛ در دعاوی، سند عادی معتبر محسوب میشود و قابلیت استناد بالاتری دارد (مواد 1257 و 1289 قانون مدنی، مواد 199 و 214 قانون آیین دادرسی مدنی). - فاکتور: میتواند قرینهای بر وقوع معامله و میزان ثمن/مالیت باشد؛ اما معمولاً همه شروط اساسی را پوشش نمیدهد. فاکتور بدون پذیرش/امضا یا قرائن تکمیلی، ممکن است برای اثبات تمام تعهدات کافی نباشد. در عمل دادگاهها آن را بهعنوان اماره یا سند عادی ناقص تلقی میکنند مگر اینکه همراه سایر ادله (مرا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
