پاسخ کوتاه - قرارداد: سند حقوقیِ توافق طرفین درباره تعهدات، مبلغ، زمان، نحوه اجرا و ضمانتاجرا. مبنای اصلی تعهد و رجوع در اختلافات. - فاکتور: سند مالی/تجاری برای مطالبه ثمن یا ثبت فروش/خدمت. معمولاً اثباتکننده انجام یا توافق بر بخشی از معامله است، نه جایگزین قرارداد. توضیح مفصل و کاربردی برای کسبوکارها 1) تعریف و جایگاه حقوقی - قرارداد: مطابق مواد 10، 183 و 219 قانون مدنی، عقد/قرارداد با تراضی واقع میشود، برای طرفین لازمالوفا است و میتواند هر شرطی که مخالف قانون و نظم عمومی نباشد در بر گیرد. قرارداد چارچوب کامل معامله است: موضوع، مبلغ، کیفیت، مهلت، تحویل، ضمانتاجرا، فسخ، خسارت، فورسماژور، حل اختلاف و... - فاکتور: در حقوق ایران تعریف قانونی عام ندارد، اما در عرف تجاری و مقررات مالیاتی/صنفی بهعنوان سند فروش/مطالبه ثمن شناخته میشود. فاکتور میتواند «دلیل» بر وقوع یا اجرای معامله باشد، ولی ذاتاً ایجادکننده همه تعهدات قراردادی نیست مگر اینکه بین طرفین چنین اثری داده شده باشد. 2) تفاوتهای کلیدی - ماهیت: - قرارداد: ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
