پاسخ کوتاه: وکالت اعطایی از سوی نماینده محجور (ولی قهری، وصی یا قیم) در همان موارد عمومی انقضای وکالت مندرج در قانون مدنی و نیز در موارد خاص مرتبط با تغییر وضعیت نمایندگی یا رفع/تغییر حجر پایان مییابد. مهمترین موارد: عزل وکیل توسط نماینده قانونی، استعفای وکیل، انقضای مدت یا انجام مورد وکالت، فوت/جنون/سفه وکیل یا اصیل (با تفکیک اثر حجر محجور)، زوال سمت نماینده (مثلاً عزل یا عزل قیم، فوت یا سقوط ولایت)، رسیدن محجور به رشد یا رفع حجر در حدود اختیارات، صدور حکم حجر یا ممنوعیت برای نماینده مؤثر در اذن، ورشکستگی در موارد مربوط، و مغایرت با مصلحت محجور. تشریح حقوقی و استنادات: 1) قواعد عمومی انقضای وکالت (قانون مدنی) - ماده 678 ق.م.: وکالت به یکی از طرق ذیل مرتفع میشود: 1) عزل وکیل؛ 2) استعفای وکیل؛ 3) موت یا جنون وکیل یا موکل. - ماده 954 ق.م.: عقود جایز (از جمله وکالت) به موت یا جنون یا سفه یکی از طرفین مرتفع میشود. لذا سفه نیز در کنار موت و جنون موجب انحلال وکالت است. - ماده 679: موکل هر وقت بخواهد میتواند وکیل را عزل کند مگر اینکه وکالت وکیل و یا عدم عزل در ضمن عقد لازم شرط شده باشد. در فرض نمایندگی از محجور، «موکل» از نظر فنی همان نماینده قانونی است که به نام و به حساب محجور وکالت میدهد. - ماده 667: وکیل باید در تصرفات و اقدامات، مصلحت موکل را رعایت کند. این معیار در ارزیابی بقای وکالت نیز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری