پاسخ حقوقی (ایران): حریم قنات و محدودیتهای مالک در حریم ۱) تعریف حریم قنات - حریم قنات به نوار یا محدودهای اطلاق میشود که برای حفظ جریان آب، استحکام مجاری، و جلوگیری از تخریب و آلودگی لازم است در اطراف مسیر قنات و چاههای آن (مادرچاه و میلهها) رعایت شود. - مبانی قانونی: - ماده ۱۴۴ قانون مدنی: حریم برای قنوات و مجاری آب لازم است. - قانون توزیع عادلانه آب مصوب ۱۳۶۱، بهویژه مواد ۲، ۲۰، ۲۵ و آییننامهها و دستورالعملهای وزارت نیرو/شرکتهای آب منطقهای. - آرای وحدت رویه و رویههای فنی وزارت نیرو (نقشه حریمها، دستورالعمل تعیین حریم و بستر). ۲) حدود حریم قنات (بهطور معمول/فنی) - قانون مدنی عدد ثابت تعیین نکرده؛ تعیین میزان حریم تابع عرف و ضرورت فنی است. در عمل ملاکها بر اساس شیب زمین، عمق مادرچاه، جنس خاک، دبی و مسیر قنات است و توسط شرکت آب منطقهای تعیین و ابلاغ میشود. - رویه فنی معمول: - حریم افقی از طرفین مسیر قنات (میانگین ۱۵ تا ۲۵ متر از هر طرف، بسته به شرایط). - محدوده مادرچاه و چاههای میلهای معمولاً شعاعی محافظتی دارند (مثلاً ۵۰ تا ۲۵۰ متر برای فعالیتهای آلاینده یا حفاری جدید، بنا بر دبی و حساسیت). - هر نوع حفره/چاه جدید در مجاورت قنات دار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری