قوه قاهره در حقوق ایران بهعنوان یکی از عوامل رافع مسئولیت مدنی شناخته میشود و در حوادث جادهای میتواند نقش تعیینکنندهای در نفی تقصیر یا قطع رابطه سببیت داشته باشد. خلاصه کارکرد آن و مبانی قانونی به شرح زیر است: 1) تعریف و معیارها - قوه قاهره (فورس ماژور) رویدادی است خارجی، غیرقابل پیشبینی و غیرقابل دفع که اجرای تعهد یا جلوگیری از وقوع ضرر را ناممکن میکند. - سه رکن اصلی: خارجی بودن نسبت به متعهد/متصدی، غیرقابل پیشبینی بودن، و غیرقابل دفع/اجتناب بودن. - مبانی حقوقی: - ماده 227 قانون مدنی: متعهد وقتی مسئول خسارت عدم انجام تعهد است که نتواند ثابت کند عدم انجام ناشی از سبب خارجی بوده که به او مربوط نبوده است. - ماده 229 قانون مدنی: در صورت بروز حادثه خارجی غیرقابل دفع، متعهد مسئول خسارت نیست. - ماده 328 و 331 قانون مدنی: قاعده اتلاف و تسبیب با لحاظ رابطه سببیت؛ قوه قاهره میتواند سببیت را قطع کند. - قانون مسئولیت مدنی 1339، ماده 1 و 11: مسئولیت مبتنی بر تقصیر و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
