خلاصه پاسخ: در حقوق ایران، مهریه (صداق) لازم نیست حتماً «عین معین» باشد؛ میتواند «دَین» (کلی در ذمه) و حتی «منفعت» یا «عمل» مشروع و قابل تعیین نیز باشد، بهشرط قابلیت تملک، مشروعیت و قابلیت تعیین مقدار و زمان و موضوع. مبنای حقوق ایران: - قانون مدنی: - ماده 1078: هر چیزی که مالیت داشته و قابل تملک باشد میتواند مهر قرار گیرد. بنابراین مهر منحصر به عین معین نیست و شامل کلی در ذمه، منافع و حقوق مالی نیز میشود. - مواد عمومی مربوط به تعهدات و اوصاف مورد معامله (مواد 214، 215، 216 قانون مدنی): مورد تعهد باید مشروع، معین یا قابل تعیین و دارای منفعت عقلایی و مالیت باشد. - رویه و دکترین: امکان تعیین مهر به صورت وجه نقد کلی (مثلاً 500 سکه کلی در ذمه)، منافع مدتدار (مثلاً
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری