پاسخ کوتاه: نهادی کاملاً معادلِ «مهریه» به معنای اسلامی/ایرانیِ آن (تعهد مالی یکجانبه و الزامی زوج به نفع زوجه که از لحظه عقد قابل مطالبه است) در اغلب نظامهای حقوقی غربی وجود ندارد. با این حال، سازوکارهایی با کارکردهای نزدیک (حمایت مالی از همسر، جبران عدمتوازن اقتصادی ناشی از ازدواج/طلاق) در قالبهای دیگری پیشبینی شده است. مهمترین آنها عبارتاند از: شروط مالی پیش و پس از ازدواج (prenup/postnup)، نفقه یا حمایت پس از طلاق (spousal support/alimony)، تقسیم اموال ناشی از زندگی مشترک (community/matrimonial property regimes) و ازدواج با اموال مستقل همراه با مشارکت در افزایش ارزش (participation in acquisitions). تفاوتهای ماهوی مهمی بین این نهادها و مهریه وجود دارد. توضیح تفصیلی و تطبیقی: 1) ماهیت و زمان ایجاد حق - مهریه در حقوق ایران: مطابق مواد 1082، 1087، 1088 قانون مدنی، به مجرد وقوع عقد نکاح، زن مالک مهر میشود و اصل بر لزوم و قابلیت مطالبه فوری است، مگر عندالاستطاعه یا عندالمطالبه بودن در قرارداد یا توافق خاص. مهر تعهدی یکجانبه از جانب زوج است و با بقای نکاح یا وقوع طلاق ارتباط علّی ندارد. - غرب: عمدتاً حق مالی همسر به شکل خودکار و فوری مانند مهریه ایجاد نمیشود. حقوق مالی معمولاً یا مبتنی بر توافق قبلی (prenup/postnup) است، یا ناشی از رژیم قانونی اموال زوجین و/یا تصمیم دادگاه در زمان طلاق/افتراق (
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
