چه مسیرهای اصلاحی برای تعادل میان حمایت از زوجه و پیشگیری از بار قضایی پیشنهاد می‌شود؟

پاسخ به‌صورت تحلیلی-تطبیقی و مبتنی بر حقوق ایران با اشاره به راهکارهای اصلاحی: 1) تصویر وضع موجود در ایران - مبانی قانونی: مهریه در حقوق ایران ریشه در فقه امامیه دارد و به‌عنوان دین بر ذمه زوج مستقر می‌شود (مواد 1082، 1087، 1092، 1100 قانون مدنی). به‌محض وقوع نکاح، اصل دین مستقر و قابل مطالبه است؛ عندالاستطاعه یا عندالمطالبه بودن غالباً ناشی از توافق طرفین یا رویه است. در مقام اجرا، پس از اصلاح قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی 1394، اعمال حبس به‌عنوان ابزار فشار محدودتر شده و احراز اعسار/یسار با دادرسی ویژه انجام می‌شود. - چالش‌ها: تورم و جهش ارزش سکه، انباشت پرونده‌های مطالبه و اعسار، استفاده ابزاری از مهریه در چانه‌زنی‌های طلاق، و نابرابری اطلاعاتی هنگام توافق اولیه. 2) نگاهی تطبیقی به نظام‌های حقوقی دیگر - کشورهای اروپایی قاره‌ای: مهریه به‌عنوان نهاد مستقل وجود ندارد؛ حمایت مالی عمدتاً از مسیر نفقه ایام زوجیت، مشارکت در اموال، یا نفقه پس از طلاق (Maintenance/Spousal support) و رژیم‌های اموال زوجین (Communauté/Participation aux acquêts/Güterstand) تامین می‌