راهنمای جامع اثبات نسب در حقوق ایران – قوانین و منابع حاکم 1) مبانی قانونی اصلی - قانون مدنی: - مواد 1158 تا 1179: نسب مشروع، امارههای نسب، امکان نفی و اثبات نسب، آثار نسب (نفقه، حضانت، ولایت، ارث). - مواد 1158 و 1159: امارههای الحاق طفل به شوهر (طفلی که در زمان زوجیت به دنیا میآید، ملحق به شوهر است؛ با قیود مهلت و امکان نزدیکی). - ماده 1160: طفل متولد پس از انحلال نکاح در مهلتهای مقرر، ملحق به شوهر سابق است مگر خلافش ثابت شود. - ماده 1161: امکان نفی نسب توسط شوهر با رعایت شرایط و مهلتها. - ماده 1162 به بعد: نفی ولد و لوازم آن (شرایط طرح دعوای لعان در فقه؛ در قانون مدنی بهطور ضمنی و در قانون مجازات و رویه قضایی بهطور تکمیلی مطرح). - ماده 1167: طفل ناشی از زنا به زانی ملحق نمیشود (با تفکیک آثار غیرنسبی مانند نفقه و ارث که بر اساس قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست قابل ساماندهی است؛ اما نسب بهمعنای قانونی ایجاد نمیشود). - ماده 1169 و 1170 و 1173: آثار نسب بر حضانت و سلب حضانت در صورت مفسده. - مواد 861، 862، 875 قانون مدنی: آثار نسب در ارث. - مواد 994 و 997: ثبت احوال و نام خانوادگی تابع نسب. - قانون ثبت احوال: - ماده 16 و 17 قانون ثبت احوال و آییننامههای آن: اعلام ولادت، صدور شناسنامه، درج نام پدر و مادر بر مبنای اسناد ازدواج و اقرار پدر/مادر با شرایط، و احکام دادگاه. - دستورالع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری