پاسخ بهصورت عملی و مستند به قوانین ایران: 1) مفهوم و آثار حکم اثبات نسب - حکم «اثبات نسب» رأی دادگاه است که وابستگی نسبی (مثلاً فرزندی) را بین شخص و والد ادعایی احراز میکند. این حکم پس از قطعیت، مبنای اصلاح وقایع و مندرجات ثبت احوال و اسناد هویتی قرار میگیرد. - مستند قانونی: - ماده 1 و 3 قانون ثبت احوال و ماده 20 به بعد آییننامه قانون ثبت احوال (در خصوص تصحیح و اصلاح مندرجات) - مواد 1158 الی 1167 قانون مدنی (قواعد نسب) - قاعده اعتبار امر مختومه و لزوم تبعیت ادارات از احکام قطعی دادگاهها (مواد 4 و 11 قانون آیین دادرسی مدنی و اصول کلی) 2) مرجع و سازوکار اصلاح در ثبت احوال - پس از قطعیت رأی، ذینفع با ارائه: - رونوشت گواهیشده حکم قطعی، - گواهی قطعیت، - مدارک هویتی موجود، به اداره ثبت احوال محل صدور شناسنامه یا محل وقوع ولادت مراجعه میکند. - ثبت احوال مکلف است بر مبنای حکم، مندرجات سند سجلی را «تصحیح/تکمیل» نماید. در صورت امتناع یا اختلاف در تفسیر مفاد حکم، ذینفع میتواند اجرای رأی را از طریق اجرای احکام یا دادگاه صادرکننده پیگیری کند. - مستند: مواد 20، 41 و 43 آییننامه قانون ثبت احوال (اصلاح، ابطال و صدور المثنی)، بخشنامههای سازمان ثبت احوال درباره اجرای احکام قضایی نسبت. 3) چه مواردی در سند سجلی اصلاح میشود؟ بسته به مفاد حکم: - درج/اصلاح نام پدر و/یا مادر در صفحه مشخصات شناسنامه صاحب سند. - اصلاح نامخانوادگی در موارد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
