راهنمای اثبات نسب در ایران – اماره فراش: شرایط، آثار و راههای تردید 1) مفهوم اماره فراش - اماره فراش یکی از مهمترین امارات قانونی در اثبات نسب است. به موجب آن، طفلی که در زمان زوجیت متولد میشود، در فراش شوهر محسوب و قانوناً فرزند شوهر دانسته میشود، مگر خلافش ثابت شود. - مبنای قانونی: ماده 1158 قانون مدنی: «طفل متولد در زمان زوجیت ملحق به شوهر است، مشروط بر اینکه از تاریخ نزدیکی تا زمان تولد کمتر از شش ماه و بیشتر از ده ماه نگذشته باشد.» - فلسفه: حمایت از استحکام خانواده، حفظ نظم عمومی و حمایت از طفل در برابر بیهویتی. 2) شرایط تحقق اماره فراش الف) وجود نکاح (زوجیت) - نکاح دائم یا موقت معتبر. نکاح باید واقعی و قانونی باشد. در نکاح باطل اصولاً اماره ایجاد نمیشود؛ در نکاح فاسد، اگر نزدیکی بهصورت «وطی به شبهه» باشد، قواعد خاص خود را دارد. - شروع محاسبه مهلتها از تاریخ نزدیکی/انعقاد نکاح با رعایت حداقل و حداکثر مدت بارداری. ب) تولد طفل در بازه زمانی قانونی - حداقل مدت: 6 ماه قمری از تاریخ نزدیکی/امکان نزدیکی پس از عقد. اگر طفل زودتر از 6 ماه از تاریخ امکان نزدیکی متولد شود، اماره فراش جاری نمیشود (ماده 1158). - حداکثر مدت: 10 ماه قمری از تاریخ انحلال نکاح یا جدایی جسمانیای که امکان نزدیکی را منتفی کرده باشد. اگر طفل پس از 10 ماه از نزدیکی یا انحلال زوجیت متولد شود، اماره فراش جاری نیست.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری