راهنمای جامع ادله اثبات نسب در حقوق ایران نسب در حقوق ایران رابطهی خونی و حقوقی بین طفل و والدین اوست و آثار مهمی مانند ولایت، ارث، نفقه، نام خانوادگی و... دارد. اثبات نسب تابع قواعد عام ادله اثبات دعوا و نیز مقررات خاص خانواده است. در ادامه مهمترین ادله و چارچوبهای قانونی مربوط بیان میشود. 1) مبانی و منابع قانونی - قانون مدنی: - مواد 1158 تا 1169 درباره امارههای نسب مشروع (مانند حمل و ولادت در زمان زوجیت، عده، انکار و اقرار به نسب، اماره فراش). - ماده 1161 درباره امکان نفی ولد توسط شوهر با لعان و شرایط آن. - ماده 1273 و 1275 در باب اقرار به نسب. - ماده 1321 به بعد درباره امارات قانونی (از جمله اماره فراش). - قانون حمایت خانواده 1391: - ماده 4 بند 14 و 15: رسیدگی به دعاوی نسب در صلاحیت دادگاه خانواده. - ماده 41: دستورهای آزمایشهای پزشکی/ژنتیک و معاینه. - قانون آیین دادرسی مدنی: - مواد 1257 به بعد: ادله اثبات دعوا (اقرار، اسناد، شهادت، امارات، سوگند). - مواد 257 و 258 و 261: نظر کارشناس (از جمله پزشکی قانونی و ژنتیک). - قانون مجازات اسلامی (بخش دیات و ادله): به طور غیرمستقیم در اعتبار کارشناسی و قرائن. - رویه قضایی و نظریات مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه درباره جایگاه آزمایش DNA بهعنوان اماره یا دلیل کارشناسی معتبر. 2) اصل و امارات قانونی در نسب - ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری