قاعده تسلیط در فقه و حقوق ایران با عبارت «الناس مسلطون علی أموالهم» شناخته میشود و مبنای اصلی حاکمیت اراده مالک بر مال خویش است. در حقوق ایران، گرچه این قاعده صراحتاً در قانون مدنی نیامده، ولی آثار آن در مواد متعدد منعکس شده است؛ از جمله: - ماده 30 قانون مدنی: «هر مالکی نسبت به مایملک خود حق همهگونه تصرف و انتفاع دارد، مگر در مواردی که قانون استثناء کرده باشد.» - ماده 10 قانون مدنی: اصل آزادی قراردادها (در چهارچوب قانون). - مواد 190، 214 و 215 قانون مدنی: شرایط صحت معاملات و قابلیت نقل و انتقال مشروع. - همچنین در کنار قاعده لاضرر و قواعد آمره، حدود قاعده تسلیط تبیین میشود. تعریف و حدود - تعریف: تسلط و اختیار قانونی مالک بر مال خود در نقل و انتقال، انتفاع، اسقاط حقوق و هرگونه تصرف، تا جایی که منع قانونی یا تعارض با حقوق دیگران وجود نداشته باشد. - حدود: این تسلط با قواعد آمره محدود میشود؛ از جمله: 1) منع اضرار به غیر و قاعده لاضرر (ماده 132 ق.م. در املاک مجاور؛ قواعد مسئولیت مدنی). 2) نظم عمومی و اخلاق حسنه (ماده 975 ق.م. و محدودیت ماده 10). 3) قوانین خاص: مثلاً قوانین ثبت، شهرداری، حفاظت محیط زیست، مبارزه با پولشویی، مالیاتها، حمایت از م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
