تعریف، حدود و کاربردهای قاعده تسلیط و نحوه استناد به آن در دعاوی مزاحمت و ممانعت از حق 1) تعریف قاعده تسلیط - مضمون: «الناس مسلطون علی أموالهم»؛ هر شخص نسبت به مال خود حق سلطه، انتفاع و تصرف دارد و دیگری حق تعرض ندارد. - مبنای قانونی: این قاعده در حقوق ایران بهطور مستقیم در مواد مختلف قانون مدنی منعکس است: - ماده 30 ق.م: هر مالکی نسبت به مایملک خود حق همهگونه تصرف و انتفاع دارد مگر در مواردی که قانون استثنا کرده باشد. - ماده 31 ق.م: هیچکس را نمیتوان از تصرف در مال خود منع کرد مگر به حکم قانون. - پیوند با ضمان قهری: تعرض به حق مالکیت یا منافع مشروع، در صورت ورود ضرر، میتواند موجب مسئولیت مدنی و الزام به جبران خسارت شود (مواد 328، 331، 1 قانون مسئولیت مدنی). 2) حدود و استثنائات قاعده تسلیط - منع اضرار: سلطه تا جایی معتبر است که به غیر زیان ناروا نرساند. قاعده لاضرر و لاضرار در فقه و مواد: - ماده 132 ق.م: کسی نمیتواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود مگر تصرف متعارف و برای رفع حاجت یا دفع ضرر. - ماده 40 قانون اساسی: هیچکس نمیتواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار دهد. - حدود قانونی خاص: مقررات شهرسازی، بهداشت، محیط زیست، حقوق ارتفاق
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری