مهم‌ترین دفاعیات صادرکننده در برابر ادعای فقدان حسن نیت چیست؟

راهنمای عملی دفاع از صادرکننده در برابر ادعای «فقدان حسن‌نیت» در صدور چک 1) چارچوب حقوقی و بار اثبات - اصل بر صحت و حسن‌نیت است: مدعی فقدان حسن‌نیت باید ادعایش را اثبات کند. مطابق اصول کلی ادله (مواد 1257 و 1258 ق.م. و ماده 199 ق.آ.د.م)، بار اثبات بر عهده مدعی است. در اسناد تجاری، اصل استقلال و اعتبار ظاهری چک نیز به نفع دارنده است، اما در دعوای «سوءنیت صادرکننده» این مدعیِ سوءنیت است که باید علم و قصد نامشروع را ثابت کند. - تفکیک وضعیت کیفری و حقوقی: - کیفری (قانون صدور چک مصوب 1355 و اصلاحات بعدی): صدور چک بلامحل اصولاً جرم است مگر شمول استثنائات ماده 13. همچنین فقدان حسن‌نیت دارنده می‌تواند در سقوط برخی آثار یا مسئولیت‌ها مؤثر باشد. - حقوقی (الزام به پرداخت، خسارات، مسئولیت تضامنی): حسن‌نیت/سوءنیت می‌تواند در امکان استناد به ایرادات، سقوط امتیازات دارنده با سوءنیت، یا رد برخی خسارات مؤثر باشد. 2) مهم‌ترین دفاعیات صادرکننده در برابر ادعای فقدان حسن‌نیت الف) دفاعیات مبتنی بر استثنائات قانونی در قانون صدور چک - اثبات تحقق یکی از موارد ماده 13 قانون صدور چک (خروج از وصف کیفری و نفی سوءنیت ابتدایی): 1. سفیدامضا/امانت/سرقت/مفقودی/کلاهبرداری/خیانت در امانت و استفاده غیرمجاز از چک: با شکایت و دلایل اثباتی (گواهی فقدان/سرقت، گزارش انتظامی، پیام‌ها، شهادت شهود). اگر دارنده چک را از طریق جرم تحصیل کرده