پاسخ کوتاه و کاربردی - مبنا: طبق قانون صدور چک (اصلاحی ۱۳۹۷) و مقررات تجارت، اصل بر حسننیت دارنده است. بار اثبات فقدان حسننیت با صادرکننده/متعهد علیه است؛ صرف ادعا کافی نیست. - معیار فقدان حسننیت: علم دارنده به «وجود ایراد در منشاء» یا «توافقات محدودکننده پرداخت»، تبانی با منتقلکننده، یا تحصیل چک از طریق جرم/معامله صوری. حسننیت ناظر به زمان تحصیل چک است. - دفاعهای رایج صادرکننده و پاسخهای دارنده: 1) ادعای فقدان/معیوب بودن سبب معامله (مثلاً مال معیوب یا انجامنشدن تعهد): پاسخ دارنده: اگر دارنده با ظهرنویسی/حواله صحیح، در مهلت و بدون علم به ایراد، چک را تحصیل کرده است، ایرادات شخصی علیه او قابل استناد نیست (اصل عدم توجه ایرادات به دارنده با حسننیت). مستند: قواعد اسناد تجاری و رویه قضایی مستقر؛ مواد 245 و بعد قانون تجارت در باب ظهرنویسی؛ فلسفه ماده 19 قانون صدور چک در حمایت از دارنده. 2) ادعای تضمینی/امانی بودن چک: پاسخ دارنده: اگر دارنده ثالث با حسننیت است و از توافق تضمینی/امانی بیاطلاع بوده، این دفاع علیه او مسموع نیست. بار اثبات اطلاع دارنده با مدعی است. رویه قضایی: صرف قید «امانی/تضمینی» خارج
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری