سلامت عقل در حقوق قراردادها به چه معناست؟

سلامت عقل در حقوق قراردادها به چه معناست؟ در حقوق ایران، «سلامت عقل» به توانایی فرد برای درک ماهیت و آثار حقوقی عمل خود در زمان انعقاد قرارداد گفته می‌شود؛ به‌عبارت دیگر، شخص باید قدرت تمییز و اراده‌ی آگاهانه برای ایجاد تعهد داشته باشد. این مفهوم در متون قانونی با اصطلاحاتی مانند «عقل»، «اهلیت»، «رشد» و «عدم حجر» شناخته می‌شود. مبانی قانونی: - ماده 210 قانون مدنی: متعاملین باید برای معامله اهلیت داشته باشند. - ماده 211 قانون مدنی: برای اینکه متعامل، اهل محسوب شود باید بالغ، عاقل و رشید باشد. - مواد 1207 و 1211 قانون مدنی: مجانین از تصرف در اموال و حقوق مالی خود ممنوع‌اند؛ جنون مطلقاً رافع مسئولیت و موجب حجر است. - ماده 190 قانون مدنی: قصد و رضای طرفین از شرایط اساسی صحت معام