پاسخ کوتاه: اگر ثابت شود یکی از طرفین هنگام انعقاد مبایعهنامه یا قرارداد ملکی فاقد سلامت عقل (اهلیت تمتع/استیفاء از حیث عقل) بوده، اصل بر «بطلان مطلق» عقد است؛ مگر آنکه حالت، از نوع «جنون ادواری» باشد و تعهد در «دوره افاقه» واقع شده باشد که در این صورت عقد معتبر است. در مواردی که شخص محجور ولی دارای ولی/قیم بوده و ولی یا قیم به جای او عقد را صحیحاً منعقد کرده باشد، عقد نافذ است. همچنین اگر معامله در حالت سفه منعقد شده باشد احکام متفاوتی دارد. در ادامه نکات کاربردی و ارجاعات قانونی آمده است. مبنای قانونی - ماده 210 قانون مدنی: متعاملین باید برای معامله «اهلیت» داشته باشند. - ماده 211 قانون مدنی: برای اینکه متعاملین اهل محسوب شوند باید بالغ، عاقل و رشید باشند. - ماده 212 قانون مدنی: معامله با اشخاصی که بالغ یا عاقل یا رشید نیستند «به واسطه عدم اهلیت باطل است»
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری