در حقوق ایران، اصل بر صحت و اهلیت طرفین قرارداد است؛ یعنی کسی که سند یا مبایعهنامه را امضا کرده، اصولاً عاقل، بالغ و رشید فرض میشود مگر خلاف آن ثابت شود. بنابراین بار اثبات عدم سلامت عقل با مدعی است. با این حال، برای تقویت اثبات سلامت عقل امضاکننده در زمان تنظیم مبایعهنامه، ادله و قرائن زیر مؤثر و قابل استناد است: 1) ادله و مستندات پزشکی - گواهی پزشک معتمد یا متخصص اعصاب و روان در نزدیکترین زمان به تاریخ امضا که سلامت قوای ادراکی و تمیز را تأیید کند. - سوابق پرونده پزشکی و نتایج تستهای شناختی (MMSE و مشابه) قبل/بعد از تاریخ معامله، بهویژه اگر در فاصله زمانی کوتاه باشد. - شهادت پزشک معالج درباره فقدان اختلالات مؤثر بر تصمیمگیری در زمان معامله. مبنای حقوقی: مواد 1207 و 1211 قانون مدنی (اهلیت و جنون)، ماده 190 و 210 قانون مدنی (شرایط اساسی صحت معامله و اهلیت طرفین). در دعوای حجر یا بطلان، نظریه پزشکی قانون
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری