پاسخ کلی (با استناد به قوانین جاری): فوت کارگر (در حین کار یا خارج از کار) موجب انحلال قرارداد میشود و حقوق و مزایای قابل مطالبه از سوی بازماندگان، عمدتاً تابع سه منبع است: 1) قانون کار و تأمین اجتماعی (قاعده عمومی) 2) مقررات و آییننامههای خاص صنعت نفت (قانون نفت و دستورالعملهای ابلاغی وزارت نفت/شرکت ملی نفت) 3) قرارداد و طرح طبقهبندی/رفاهی داخلی کارفرما (در صورت وجود شرایط بهتر به نفع کارگر) نکته مهم: در اغلب موارد، «نوع قرارداد (موقت یا دائم)» بر اصل «استحقاق» بازماندگان نسبت به برخی مزایا اثر ندارد، اما میتواند بر «دامنه و میزان» مزایا بهویژه مزایای تکمیلی و رفاهی داخلی اثرگذار باشد. در ادامه تفکیک میکنم: الف) مزایای قانونی عام (نوع قرارداد تأثیر ماهوی ندارد) - مستمری بازماندگان از سازمان تأمین اجتماعی: - مبنا: مواد 80 تا 83 و 48، 58 و 66 قانون تأمین اجتماعی و مواد 13 تا 17 آییننامه اجرایی مربوط. - در صورت برقراری شرایط قانونی بیمهای (پرداخت حق بیمه کافی و احراز فوت)، مستمری بازماندگان (همسر دائم، فرزندان واجد شرایط، والدین واجد شرایط) برقرار میشود. تفاوتی بین قرارداد موقت و دائم در اصل برقراری مستمری نیست. - اگر فوت ناشی از حادثه ناشی از کار باشد، سختگیری سابقه کمتر است و غرامات بیشتری (از جمله مستمری ازکارافتادگی کلی ناشی از کار در صورت حیات و سپس تبدیل به مستمری بازماندگان پس از فوت، یا مستقیماً مست
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری