پاسخ کوتاه: اصل بر این است که هیچ شخص یا دستگاهی جز مراجع قانونی ذیصلاح حق «واگذاری امتیاز یا حق بهرهبرداری از زمین» را ندارد. مرجع صالح بسته به نوع زمین (ملی/دولتی، شهری، وقفی، کشاورزی، اراضی منابع طبیعی، اراضی نظامی و...) و هدف واگذاری (مسکونی، صنعتی، معدنی، کشاورزی، گردشگری، زیرساختی و...) متفاوت است. مهمترین ارکان و نهادهای واجد صلاحیت و چارچوبهای قانونی مربوط به هرکدام به شرح زیر است: 1) وزارت راه و شهرسازی و ادارات کل راه و شهرسازی (اراضی دولتی شهری و شهرهای جدید) - محور قانونی: قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن و آییننامههای آن؛ قانون ایجاد شهرهای جدید؛ قوانین بودجه سنواتی؛ مقررات هیئت وزیران در خصوص نحوه واگذاری اراضی دولتی شهری. - صلاحیتها: اختصاص و واگذاری اراضی دولتی برای مسکن (از جمله نهضت ملی مسکن)، خدمات عمومی شهری، شهرکسازی و شهرهای جدید. شرکت عمران شهرهای جدید تابع این وزارتخانه است و در محدوده شهرهای جدید اختیار تخصیص/واگذاری دارد. - نکات: واگذاری معمولاً از طریق سامانههای رسمی (نهضت ملی مسکن، مزایدهها) و با تصویب کمیسیونهای داخلی و رعایت قیمتگذاری کارشناسی انجام میشود. 2) سازمان ملی زمین و مسکن (وابسته به وزارت راه و شهرسازی) - محور قانونی: اساسنامه و مقررات خاص سازمان؛ قانون ساماندهی مسکن. - صلاحیتها: مدیریت، حفاظت، تملک و واگذاری اراضی دولتی در محدوده و حریم شهرها برای طرحهای مسکن و خدمات عمومی. - نکات: هرگونه تخصیص امتیاز بهرهبرداری از اراضی دولتی در محدودههای شهری که در اختیار سازمان است باید با مجوز کتبی و قراردادهای استاندارد این سازمان باشد. 3) وزارت جهاد کشاورزی و سازمان امور اراضی (اراضی کشاورزی و تغییر کاربری) - محور
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
