راهنمای حقوقی واگذاری و اخذ «امتیاز زمین» (زمینهای دولتی/ملی) – مراحل اصلی توجه: در ادبیات حقوقی ایران اصطلاح «امتیاز زمین» معمولاً به معنای حق بهرهبرداری، واگذاری یا تخصیص زمینهای دولتی/ملی به اشخاص حقیقی یا حقوقی (برای مسکونی، کشاورزی، صنعتی، گردشگری و...) بهکار میرود و بسته به نوع زمین و مرجع واگذارکننده، فرآیند و مستندات قانونی متفاوت است. در ادامه، مراحل کلان کار با اشاره به مراجع و مقررات اصلی آمده است. 1) شناسایی نوع زمین و مرجع صالح - زمینهای ملی/دولتی غیرشهری: عمدتاً در صلاحیت اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری (موضوع قانون ملی شدن جنگلها و مراتع 1341 و قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع مصوب 1346 و اصلاحات بعدی) و نیز سازمان امور اراضی کشور (برای کاربریهای کشاورزی) زیرمجموعه وزارت جهاد کشاورزی. - اراضی شهری دولتی: بسته به مورد در صلاحیت ادارات راه و شهرسازی، شرکت عمران شهرهای جدید، سازمان ملی زمین و مسکن، شهرداریها (در چارچوب قوانین مرتبط با اراضی و املاک شهری) و دستگاههای مالک دولتی. - اراضی موات، بایر و دایر در محدوده/حریم شهر: تابع قانون زمین شهری مصوب 1366 و آییننامههای اجرایی، با نقشآفرینی وزارت راه و شهرسازی و شهرداریها. - اراضی منابع طبیعی برای طرحهای عامالمنفعه/سرمایهگذاری: طبق آییننامهها و دستورالعملهای واگذاری بهرهبرداری و اجاره بلندمدت (نه لزوماً انتقال مالکیت). 2) احراز امکان واگذاری و امکانسنجی اولیه - استعلام ثبتی: از اداره ثبت اسناد و املاک (برای تشخیص ملی/دولتی بودن، مستثنیات اشخاص، حدود و ثغور، بازداشتها و تعارضا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری