پاسخ کوتاه: «مدت خیار» در ماده ۴۰۱ قانون مدنی، مدت زمانی است که برای اعمال حق فسخ (خیار) در قرارداد تعیین میشود؛ چه این مدت بهصورت قراردادی بین طرفین معین شده باشد، چه بهموجب قانون (در برخی خیارات) مفروض یا محدود باشد. اثر اصلی ماده ۴۰۱ این است که اگر صاحب خیار در این مدت معامله را اجازه (تنفیذ) کند، دیگر حق فسخ او ساقط میشود. تحلیل تفصیلی: 1) متن و مفهوم ماده ۴۰۱ - ماده ۴۰۱ ق.م.: «اگر صاحب خیار در مدت خیار معامله را اجازه کند یا به نحوی از انحا دلالت بر رضای او بر سقوط خیار نماید، خیار او ساقط میشود.» - بنابراین «مدت خیار» همان بازه زمانی معتبر برای اعمال خیار است؛ یعنی: - در خیاراتی که قابل توقیت و تراضیاند، مدت توسط طرفین در عقد یا الحاقات آن تعیین میشود (مثلاً خیار شرط موضوع ماده ۳۹۹ که حتماً باید مدت آن معلوم ب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری