آیا می‌توان مدت خیار را به واقعه‌ای خارجی وابسته کرد؟

پاسخ کوتاه: بله، می‌توان مدت خیار را به واقعه‌ای خارجی وابسته کرد؛ مشروط به آن‌که واقعه خارجی دارای قابلیت تحقق و احراز بوده و شرط، غرری و نامعینِ مخلّ صحّت عقد نگردد. مبنای این امکان در ماده 401 قانون مدنی و قواعد عمومی شروط و خیارات است. تحلیل حقوقی 1) متن و مفهوم ماده 401 قانون مدنی - ماده 401: «مدت خیار را می‌توان به تراضی معین نمود.» - ظاهر ماده، اصل تراضی در تعیین مدت خیار را می‌پذیرد و محدودیتی بر شکل تعیین مدت (عددی-زمانی یا وابسته به امر خارجی) قائل نشده است. بنابراین، دایره تراضی، مادام که با قواعد آمره (منع غرر شدید، لزوم قابلیت تعیین، منع تعلیق در انشاء و ...) تعارض نیابد، معتبر است. 2) قابلیت تعیین در مقابل تعیین بالفعل - در حقوق ایران، بسیاری از اوصاف و مقادیر اگر «قابل تعیین» باشند، کافی است و لازم نیست از ابتدا به صورت عدد و تاریخ مشخص ذکر شوند (نظیر مواد 216، 350 ق.م. درباره مورد معامله و اوصاف آن). قیاس اولویتاً در باب «مدت خیار» نیز پذیرفتنی است: اگر واقعه خارجی به نحوی تعریف شود که حدوث آن نوعاً قابل احراز باشد، مدت خیار قابل تعیین تلقی می‌شود. - نتیجه: وابسته کردن خاتمه یا آ