کدام اختلافات ارثی قابل داوری نیست؟

راهنمای عملی تنظیم قرارداد داوری در اختلافات ارث و موارد غیرقابل داوری 1) اصل قابلیت داوری در دعاوی ارث - مطابق ماده 454 قانون آیین دادرسی مدنی، اصل بر ارجاع دعاوی به داوری است مگر آنچه قانون استثنا کرده باشد. - دعاوی مالی ناشی از ارث (مانند تقسیم ترکه، تحریر ترکه، افراز، مطالبه سهم‌الارث، حساب‌رسی اداره ترکه توسط یکی از وراث یا مدیر ترکه) اصولاً قابل ارجاع به داوری‌اند، مشروط به آنکه: - تمام ذی‌نفعان (کلیه وراث و در صورت وجود، وصی یا مدیر ترکه در حدود اختیارات) در توافق داوری شرکت کنند. - حق اشخاص ثالث تضییع نشود. - موضوع از امور غیرقابل داوری نباشد. 2) اختلافات ارثی که قابل داوری نیستند بر اساس قوانین از جمله مواد 454 تا 501 قانون آیین دادرسی مدنی، ماده 975 قانون مدنی، مقررات امور حسبی و قواعد آمره: - امور حسبی و غیرترافعی ذاتاً قضایی/حاکمیتی: - تصدیق یا رد وصیت‌نامه رسمی/عادی در مقام اثبات اصالت، تنفیذ یا ابطال وصیت‌نامه به معنای اعلامی (جنبه حکومتی) معمولاً نیازمند رسیدگی دادگاه است. - صدور گواهی حصر وراثت (ماده 20 و بعد قانون امور حسبی) غیرقابل داوری است. - نصب و عزل قیم یا امین و تعیین مدیر ترکه (امور حسبی) قابل داوری نیست. - تحریر ترکه به‌عنوان تشریفات رسمی تحت نظارت دادگاه، اگر به‌صورت امر حسبی درخواست شده باشد، موضوعاً قابل