در مقام وکیل، برای تنظیم قرارداد داوری ویژه اختلافات و تقسیم ترکه (ارث)، لازم است قرارداد هم با مقررات عام داوری در قانون آیین دادرسی مدنی (مواد 454 تا 501) منطبق باشد و هم مقتضیات خاص دعاوی ترکه و وراثت رعایت شود. مهمترین مشخصاتی که باید در قرارداد داوری ذکر شود: 1) تعیین دقیق اشخاص و اهلیت طرفین - مشخصات کامل همه وراث یا قائممقام قانونیشان (نام، کد ملی، نشانی، ظرفیت/سمت). - احراز اهلیت: همه طرفین باید بالغ، عاقل و رشید باشند و حق مصالحه/ارجاع به داوری داشته باشند. اگر بین وراث، محجور (صغیر، مجنون، غیررشید) وجود دارد، دخالت ولی/قیم و اخذ تأیید دادستان/دادگاه لازم است؛ ارجاع اختلافات مربوط به حقوق محجورین بدون رعایت تشریفات حمایتی نافذ نیست (مواد 1210، 1183، 1184 و 1235 قانون مدنی و اصول حمایت از محجورین؛ نیز رویه قضایی). 2) تعیین موضوع و حدود داوری - موضوع دقیق: «تقسیم ترکه متوفی آقای/خانم ... فرزند ... متوفی در تاریخ ... شامل اموال منقول و غیرمنقول، مطالبات، دیون و حقوق مالی، ارزیابی، افراز/تفکیک و تعدیل سهام و تهاتر دیون و واجبات مالی میت.» - حدود اختیارات: تصریح کنید داور صرفاً تقسیم و تعیین سهمالارث و افراز/تقسیم را انجام میدهد یا اختیار صلح، تعدیل، فروش و تبدیل به مالالاجاره/نقد، مزایده، انتخاب کارشناس رسمی، اخذ استعلام، تعیین دیون و هزینههای کفنودفن و واجبات مالی را هم دارد. مطابق ماده 458 ق.آ.د.م داور نمیتواند خارج از حدود مأموریت تصمیم بگیرد؛ پس حدود را روشن کنید. - استثنائات: اختلاف در اصل نسب یا نفی/اثبات زوجیت و امور غیرقابل ارجاع به داوری را خارج کنید. موضوعاتی که ماهیت غیرمالی و نظم عمومی دارند قابل داوری نیستند (مواد 454 و 496 ق.آ.د.م؛ نیز ماده 975 ق.م در باب نظم عمومی). 3) مرجع و قواعد حاکم بر داوری - قانون حاکم: قان
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری