مفهوم «تعیین قدمت سند» در حقوق ایران یعنی احراز زمان واقعی تنظیم یا انتساب سند، بهویژه وقتی تاریخ سند مورد تردید، انکار یا ادعای جعل باشد، یا اعتبار حقوقی آن به زمان تنظیم وابسته شود. هدف، تشخیص این است که سند واقعاً در تاریخی که در آن قید شده یا ادعا میشود، تنظیم شده است یا خیر. نکات کلیدی حقوقی: - مبنای حقوقی: - مواد ۱۲۸۴ تا ۱۳۰۵ قانون مدنی (تعریف سند، سند رسمی و عادی، تاریخ سند و آثار آن). - مواد ۲۲۰، ۲۲۳، ۲۲۴ و ۲۲۹ قانون آیین دادرسی مدنی (انکار و تردید، ادعای جعل، ارجاع به کارشناسی و ارزیابی دلایل). - ماده ۱۲۹۲ قانون مدنی (اعتبار تاریخ سند رسمی نسبت به اشخاص ثالث). - ماده ۱۳۰۵ قانون مدنی (تقدّم تاریخ اسناد رسمی بر اسناد عادی در تعارض و نسبت به ثالث). - مقررات ثبتی مرتبط با ثبت اسناد رسمی و دفتر املاک (برای اسناد رسمی). - کارکردها: - حل اختلاف در اصالت و زمان تنظیم سند عادی (مثل رسید، مبایعهنامه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری