در معاملات، چگونه ریسک قدمت نادرست را کاهش دهیم؟

پاسخ به‌صورت عملی و ناظر به حقوق ایران: 1) مفهوم و اهمیت قدمت سند - قدمت سند یعنی تاریخ واقعی تنظیم آن. در دعاوی و معاملات، تاریخ سند می‌تواند بر اولویت حقوق، اثبات مالکیت، و امکان تعرض اشخاص ثالث اثر بگذارد. - مواد 1284 تا 1305 قانون مدنی و مواد 70 تا 74 قانون ثبت، در تمایز اسناد رسمی و عادی و آثار تاریخ آن‌ها راهگشا هستند. 2) تفاوت سند رسمی و عادی از حیث تاریخ - سند رسمی: طبق مواد 1287 و 1292 قانون مدنی و ماده 70 قانون ثبت، تاریخ سند رسمی نسبت به اشخاص ثالث معتبر است. بنابراین ریسک جعل قدمت یا تاریخ‌گذاری صوری به‌شدت کاهش می‌یابد. - سند عادی: تاریخ آن اصولاً فقط نسبت به طرفین و قائم‌مقام‌هایشان معتبر است و علیه اشخاص ثالث اعتبار ذاتی ندارد، مگر در موارد استثنایی. اینجاست که ریسک «قدمت‌سازی» یا تاریخ‌گذاری خلاف واقع بیشتر است. 3) راهکارهای کاهش ریسک قدمت نادرست در معاملات الف) استفاده از سند رسمی و ثبت - تا حد امکان معاملات را در دفاتر اسناد رسمی تنظیم کنید. برای نقل و انتقالات اموال غیرمنقول، الزام به تنظیم سند رسمی عملاً ریسک تاریخ‌گذاری ساختگی را منتفی می‌کند. مستند: مواد 22، 46، 47، 48 قانون ثبت و مواد 1287، 1292، 1305 قانون مدنی. - در معاملات منقول با اهمیت (سهام شر