با اسناد دارای الحاقات یا لاک‌گیری چگونه برخورد می‌شود؟

در رویه و قوانین ایران، اسنادی که دارای الحاقات (اضافات بعدی، حاشیه‌نویسی، درج بین سطور) یا لاک‌گیری/تراشیدگی/محو‌شدگی هستند، از منظر «ارزش اثباتی» و «قابلیت انتساب» با دقت ویژه بررسی می‌شوند. نکات کلیدی: 1) اصل بر تمامیت و اصالت سند - مطابق مواد 1284 تا 1291 قانون مدنی و مواد 206 تا 231 قانون آیین دادرسی مدنی، سند زمانی حجیت کامل دارد که انتساب آن به امضاکننده محرز باشد و مفاد آن روشن و بدون ابهام باشد. هرگونه الحاق یا دستکاری می‌تواند تمامیت سند را مخدوش و ارزش اثباتی را کاهش دهد یا محدود کند. 2) الحاقات پس از امضا - قاعده عمومی: نوشته‌ها یا عبارات الحاقی که پس از امضا/تنظیم سند افزوده شده‌اند، نسبت به طرفی که آن را امضا نکرده یا به آن رضایت نداده، نافذ و قابل استناد نیستند. این امر از اصول کلی اعتبار اسناد و قواعد رضایی بودن تعهدات و نیز مواد 10 و 219 قانون مدنی قابل استنباط است. - در اسناد رسمی: هرگونه اصلاح باید طبق تشریفات دفاتر اسناد رسمی (ماده 70 قانون دفاتر اسناد رسمی و مقررات ثبتی) با ذکر محل خدشه، خط‌کشی، پاراف اصحاب سند و س