تفاوت حقابه با پروانه بهره‌برداری چیست؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
پاسخ کوتاه: - حقابه یعنی یک حق مکتسبه و دائماً قابل انتساب به ملک یا شخص برای برداشتن مقدار معیّنی آب از منبع مشخص (رودخانه/قنات/چاه/چشمه) که سابقه عرفی یا قانونی دارد و معمولاً جنبه «قدیمی و تثبیت‌شده» دارد. - پروانه بهره‌برداری یعنی مجوز اداری و زمان‌دار از وزارت نیرو برای بهره‌برداری از منبع آب عمومی (به‌ویژه چاه) با شرایط و سهمیه معیّن که قابلیت تمدید، کاهش، تعلیق یا ابطال اداری دارد. توضیح تفصیلی و مبانی قانونی: 1) مفهوم و منبع حق - حقابه: - ریشه در حقوق مکتسبه عرفی و تاریخی اشخاص دارد و در قوانین به رسمیت شناخته شده است. مواد 158 تا 160 قانون مدنی، همچنین قانون توزیع عادلانه آب 1361 (مواد 18، 19، 20 و 29) از حقابه حمایت می‌کنند. - معمولاً به ملک متصل است (حق ارتفاق یا حق عینی تبعی) و انتقال آن غالباً با ملک صورت می‌گیرد مگر خلاف آن تصریح شود. اثبات آن با اسناد قدیمی، قباله‌ها، احکام محاکم، قباله‌های حقابه، دفاتر تقسیم آب، قباله‌های موروثی، و شهادت معتبر عرفی امکان‌پذیر است. - حقابه می‌تواند از منابع مختلف باشد، اما در عمل بیشتر در قنوات و رودخانه‌های قدیمی و نیز برخی چاه‌های دارای سابقه قبل از ملی شدن آب‌ها مطرح است. - پروانه بهره‌برداری (مجوز حفر/بهره‌برداری چاه): - ماهیت اداری دا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
راهنمای حقوقی مالکیت چاه آب در ایران
مقدمه
این کتاب به‌صورت پرسش و پاسخ، اصول و مقررات حاکم بر مالکیت، حفر، بهره‌برداری و انتقال حقوق مرتبط با چاه‌های آب در ایران را تشریح می‌کند. با اتکا به قوانین توزیع عادلانه آب، آیین‌نامه‌های مربوط و رویه‌های اداری، خواننده با الزامات مجوز، حدود حقوقی، تکالیف زیست‌محیطی و حل‌وفصل اختلافات آشنا می‌شود.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید