راهنمای حقوقی مالکیت چاه آب در ایران – پیامدهای حفر یا برداشت غیرمجاز 1) چارچوب کلی مالکیت و حفر چاه - اصل: آبهای زیرزمینی (سفرههای آب) از انفال و ثروتهای عمومیاند و بهرهبرداری از آنها تابع قانون است؛ مالکیت خصوصی صرفاً نسبت به حقابه یا پروانه بهرهبرداری معتبر است، نه خود منبع آب. - قوانین اصلی: - قانون توزیع عادلانه آب 1361 (مواد 1، 2، 18، 45، 45 مکرر و 46) - قانون تعیین تکلیف چاههای آب فاقد پروانه بهرهبرداری مصوب 1389 و اصلاحات بعدی - آییننامهها و دستورالعملهای وزارت نیرو/شرکتهای آب منطقهای - نتیجه: حفر هرگونه چاه جدید یا بهرهبرداری از چاه موجود بدون اخذ مجوز/پروانه از وزارت نیرو (شرکت آب منطقهای) غیرمجاز است، مگر در موارد استثنایی محدود با مجوز خاص. 2) حفر غیرمجاز چاه (بدون پروانه حفر) - منع قانونی: ماده 5 و 6 و به ویژه ماده 45 قانون توزیع عادلانه آب هرگونه حفر چاه، قنات یا توسعه آنها را بدون اجازه وزارت نیرو ممنوع میداند. - ضمانت اجراها: - توقف عملیات و انسداد/پرکردن چاه: به استناد ماده 45 و 46، وزارت نیرو (آب منطقهای) میتواند دستور توقف، پلمب، مسدودسازی و در صورت لزوم پر کردن چاه را اجرا کند. هزینههای انسداد به عهده متخلف است. - ضبط ادوات حفاری: حسب مورد و رویه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
