در چه مواردی حفر یا بهره‌برداری ممنوع یا محدود می‌شود؟

راهنمای حقوقی مالکیت و بهره‌برداری از چاه آب در ایران — موارد ممنوعیت و محدودیت مبنای حقوقی: - قانون توزیع عادلانه آب 1361 (به‌ویژه مواد 1، 5، 20، 22، 45) - آیین‌نامه اجرایی قانون توزیع عادلانه آب و ضوابط حریم و بستر - مصوبات شورای عالی آب و دستورالعمل‌های وزارت نیرو/شرکت‌های آب منطقه‌ای - قانون تعیین تکلیف چاه‌های آب فاقد پروانه مصوب 1389 و آیین‌نامه‌های مرتبط - قانون حفاظت و بهره‌برداری از منابع آب زیرزمینی (مصوبات قبلی که در چارچوب قانون 1361 تفسیر می‌شوند) 1) اصل حاکمیت عمومی بر آب - بر اساس ماده 1 و 2 قانون توزیع عادلانه آب، کلیه آب‌های سطحی و زیرزمینی جزء انفال و در اختیار حکومت (وزارت نیرو) است. مالکیت زمین به معنای مالکیت آب زیرزمینی نیست و هر نوع حفر و بهره‌برداری نیازمند مجوز قانونی است. 2) ممنوعیت یا محدودیت حفر چاه - مناطق ممنوعه یا ممنوعه بحرانی: در محدوده‌هایی که به علت افت سطح آب زیرزمینی یا خطرات زیست‌محیطی توسط وزارت نیرو ممنوعه اعلام می‌شود، حفر چاه جدید ممن