پاسخ کوتاه: اصل بر صحت «صلح عمری» است و ورثه فقط با ارائه ادله قانونیِ مخدوشکننده ارکان عقد یا اهلیت و اراده مصالح میتوانند بطلان یا عدم نفوذ آن را اثبات کنند. مهمترین ادله، اثبات فقدان اهلیت یا قصد و رضای واقعی، وجود اکراه/فریب، صوریبودن یا موهومیبودن صلح، مخالفت با قوانین آمره و نظم عمومی، عدم رعایت تشریفات الزامی (در صورت غیرمنقول: سند رسمی)، یا اثبات حجر و عدم تنفیذ قیم/ولی، و نیز اثبات معامله به قصد فرار از دین است. در ادامه تفصیل و مستندات: 1) اصل صحت و بار اثبات - مواد 223 و 1257 قانون مدنی: اصل بر صحت معاملات است و مدعیِ بطلان باید دلیل اقامه کند. بنابراین ورثه باید خلاف اصل را با ادله اثبات دعوا ثابت نمایند. 2) ارکان و شرایط صحت صلح عمری - صلح (مواد 752 به بعد ق.م.) عقد لازم است مگر خیار یا شرط خیار باشد (م 754 ق.م.). صلح عمری معمولاً به صورت انتقال عین یا منافع با شرط حق انتفاع یا حق سکنی مادامالعمر برای مصالح منعقد میشود. مخالفتی با قانون ندارد مگر شرایط عمومی معامله مخدوش باشد. - شرایط اساسی صحت معامله (ماده 190 ق.م.): قصد و رضای طرفین، اهلیت، موضوع معین و مشروع، و جهت مشروع. 3) مهمترین جهات و ادلهای که ورثه میتوانند برای بطلان/عدم نفوذ ارائه کنند الف) فقدان قصد یا رضا - مستند: مواد 190، 191، 195، 199 ق.م. اگر مصالح فاقد قصد بوده یا معامله صوری/مو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری