صلح عمری چیست؟ - صلح عمری قراردادی است که در آن مالک (مصالح) عین مال خود را به دیگری (متصالح) منتقل میکند، اما برای خود حق انتفاع/سکونت یا اداره و حتی حق فسخ تا پایان عمرش را شرط میگذارد. پس از فوتِ مصالح، عین ملک بدون تشریفات ارث به متصالح منتقل میشود. - مبنای حقوقی: مواد 752 به بعد قانون مدنی (عقد صلح)، مواد 40، 41، 42 و 43 قانون مدنی (حق انتفاع و عمری)، ماده 10 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها). حدود بطلان یا قابل ابطال بودن صلح عمری از سوی ورثه - اصل بر صحت و لزوم قرارداد است: مطابق ماده 219 قانون مدنی، عقود لازم را نمیتوان جز به رضای طرفین یا به علتی قانونی فسخ کرد. ورثه اصولاً قائممقام متوفی در حقوق و تعهدات او هستند، نه طرف قرارداد؛ بنابراین به صرف «عدم رضایت» ورثه، صلح عمری باطل یا قابل ابطال نمیشود. - مواردی که ورثه میتوانند صلح را بیاعتبار کنند یا بیاثر نمایند: 1) حجر یا فقدان قصد و رضا: اگر ثابت شود مصالح هنگام تنظیم صلح، محجور (صغیر، مجنون یا غیر رشید نسبت به تصرفات مالی) بوده یا قصد و رضای واقعی نداشته (مواد 190، 210، 211، 212، 213 ق.م.)، صلح باطل یا غیرنافذ است. 2) اکراه، تدلیس یا اشتباه مؤثر: در صورت اثبات اکراه یا تدلیس (مو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
