تفاوت انفصال موقت و دائم چیست؟

پاسخ حقوقی – به‌عنوان وکیل پایه یک دادگستری مبنای قانونی انفصال از خدمت - انفصال از خدمت یکی از مجازات‌های اداری/کیفری برای مستخدمان دولت و برخی صاحبان مشاغل عمومی است. - مهم‌ترین منابع قانونی: 1) قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392)، به‌ویژه ماده 25 (محرومیت از حقوق اجتماعی) و مواد مربوط به مجازات‌های تکمیلی؛ 2) قانون رسیدگی به تخلفات اداری (مصوب 1372 و آیین‌نامه‌های مربوط) که انفصال موقت و دائم را به‌عنوان مجازات اداری پیش‌بینی کرده؛ 3) قوانین خاص صنفی/حرفه‌ای (مثل قانون وکالت، قانون نظام پزشکی و…)، در مواردی که مرجع انتظامی حکم به محرومیت از اشتغال می‌دهد؛ 4) قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح و مقررات انضباطی مربوط، در خصوص نظامیان. تعریف کلی - انفصال از خدمت: سلب حق اشتغال کارمند/صاحب منصب در دستگاه دولتی یا نهاد عمومی، به حکم مرجع صالح (دادگاه کیفری یا هیأت رسیدگی به تخلفات اداری/انضباطی). اثر آن قطع رابطه استخدامی و منع از انجام وظایف رسمی است. - از منظر کیفری، گاه تحت عنوان محرومیت از حقوق اجتماعی نیز اعمال می‌شود (ماده 25 ق.م.ا)، که یکی از مصادیقش محرومیت از اشتغال در مشاغل دولتی است. تفاوت انفصال موقت و دائم 1) مدت و ماهیت: - انفصال موقت: مدت‌دار است. در قانون رسیدگی به تخلفات اداری معمولاً از سه ماه تا سه سال (با توجه به نوع تخلف و طبقات