مهم‌ترین دفاعیات خوانده در برابر ادعای بیع چیست؟

پاسخ کلی و عملی (با استناد به قوانین) اگر خوانده (کسی که ادعای وقوع بیع علیه او مطرح شده) مدعی است معامله‌ای واقع نشده یا اثبات آن با خواهان است، مهم‌ترین دفاعیات و ابزارهای قانونیِ در دسترس او به شرح زیر است: 1) استناد به لزوم اثبات عقد و اصل عدم - بار اثبات: مطابق اصول، اثبات وقوع عقد بیع با خواهان است. تا دلیل معتبر ارائه نشود، اصل بر عدم وقوع عقد است (اصل عدم). - مواد مرتبط: ماده 191 ق.م. (تحقق عقد به قصد انشاء و مقرون بودن به چیزی که دلالت بر قصد کند)، ماده 219 ق.م. (لازم‌الاتباع بودن عقود صحیح)، و قواعد عام ادله اثبات دعوی در قانون آیین دادرسی مدنی و قانون مدنی (مواد 1257 ق.م. درباره دلیل و تحمل بار اثبات به طور کلی). 2) ایراد به فقدان ایجاب و قبول معتبر یا عدم انطباق بر ارکان بیع - ماده 338 ق.م.: بیع تملیک عین به عوض معلوم است. باید ایجاب و قبول معتبر وجود داشته باشد. - ماده 339 ق.م.: ایجاب و قبول باید لفظی یا فعلی باشد که دلالت بر مبادله کند. اگر فقط مذاکرات مقدماتی یا نیت معامله بوده، بیع تحقق نیافته است. - دفاع عملی: انکار هرگونه توافق نهایی، استناد به اینکه مذاکرات در حد «پیش‌نویس/قصد معامله» بوده و به قبول قطعی نرسیده است. 3) ایراد به فقدان یا عدم احراز ثمن یا مثمن (ابهام در عوضین) - مواد 216 و 342 ق.م.: مورد معامله و ثمن باید معلوم باشد؛ جهل موجب بطلان یا عدم نفوذ است. - دفاع عملی: ادعا شود ثمن قطعی تعیین نشده، یا عین مورد معامله مشخص و قابل تعیین نبوده، یا اوصاف اساسی مورد اختلاف است. 4) ایراد به عدم قبض در بیع صرف (در صورت ادعای بیع طلا/نقره/ارز) - ماده 364 و قواعد