در داوری، سفته تضمینی بهعنوان تأمین اجرای تعهدات قراردادی بهویژه پرداختها، خسارات یا هزینههای داوری بهکار میرود. برای اینکه سفته تضمینی در فرآیند داوری معتبر و قابل استناد باشد، رعایت مندرجات الزامی سفته طبق قانون و نیز تنظیم صحیح اسناد جانبی اهمیت حیاتی دارد. نکات کلیدی: 1) مندرجات الزامی بر اساس قانون تجارت - امضا یا مهر صادرکننده: رکن اساسی اعتبار سند تجاری است. ماده 309 قانون تجارت سفته را سندی میداند که بهموجب آن امضاکننده تعهد به پرداخت میکند؛ نبود امضا سفته را از اعتبار میاندازد. - مبلغ به حروف و رقم: درج مبلغ معین لازم است. در تعارض، مبلغ به حروف ملاک است. ابهام در مبلغ، قابلیت اجرای تجاری سفته را مخدوش میکند. - تاریخ صدور: برای محاسبه مواعد قانونی از جمله مرور زمان اسناد تجاری و امکان واخواست اهمیت دارد. هرچند سفته عندالمطالبه ممکن است بدون سررسید باشد، تاریخ صدور باید وجود داشته باشد. - تاریخ تأدیه (سررسید): میتواند یکی از حالتهای قانون تجارت باشد: عندالمطالبه، به وعده معین (مثلاً 6 ماهه)، به روز معین. توصیه میشود در سفته تضمینی “عندالمطالبه” یا «به درخواست دارنده در صورت تحقق شرایط تضمین» ذکر شود و در قرارداد توضیح تکمیلی بیاید. - نام گیرنده وجه (محالله/د
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری