سفته ضمانتی چیست و چه تفاوتی با سفته عادی دارد؟ 1) مبانی قانونی سفته - سفته در حقوق ایران یک سند تجاری است که قانون تجارت (مواد 307 تا 317) و نیز مقررات مرتبط آیین دادرسی مدنی قواعد کلی آن را بیان کردهاند. مطابق ماده 307 ق.ت، سفته (فتهطلب) سندی است که به موجب آن امضاءکننده تعهد میکند مبلغ معینی را در موعد معین یا عندالمطالبه به دارنده بپردازد. - از نظر قانون، اصل بر قابلیت مطالبه سفته طبق مفاد صوری آن است و قصد و توافقات طرفین میتواند کاربری سفته را تعیین کند (مثلاً ضمانت، حسن انجام تعهد، بیع نسیه، قرض و…)، اما این توافقات باید قابل اثبات باشد. 2) سفته ضمانتی (حسن انجام تعهد) چیست؟ - سفته ضمانتی سفتهای است که نه برای پرداخت یک دین نقدی بالفعل، بلکه برای تضمین اجرای تعهدات قراردادی صادر میشود؛ مثلاً کارفرما از پیمانکار یا کارگر سفته میگیرد تا در صورت تخلف (عدم انجام، تأخیر، وارد آمدن خسارت، یا نقض شرط عدم افشا) بتواند آن را وصول یا به اجرا بگذارد. - در این نوع سفته، «سبب تعهد» ضمانت انجام یک قرارداد اصلی است. به بیان دیگر، سفته جنبه احتیاطی/تضمینی دارد و تا زمانی که تخلف محقق نشده، دارنده حق استفاده ماهوی از
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
