در نقش وکیل، نکات کلیدی و ریسکهای مهم استفاده از سفته بهعنوان ضمانت در قراردادها را بهصورت عملی و با ارجاع قانونی بیان میکنم: 1) ریسک شکایت مستقل دارنده سفته - سفته یک سند تجاری است و دارنده میتواند بدون توجه به روابط قراردادی، صرفاً بر مبنای خود سفته، اقدام حقوقی یا کیفری (طبق شرایط) کند. - طرح دعوی حقوقی: مطالبه وجه سفته با امکان صدور قرار تأمین خواسته (ماده 108 ق.آ.د.م) و حتی اجرای ثبت در صورت داشتن واخواست و شرایط قانونی. - در دعاوی تجاری، اصل بر استقلال تعهدات اسناد تجاری از رابطه مبنایی است؛ اثبات اینکه سفته صرفاً «ضمانتی» بوده با مدعی است. 2) دشواری اثبات ضمانتی بودن سفته - اگر در متن سفته یا قرارداد بهوضوح قید نشود که «سفته صرفاً بابت حسن انجام تعهدات/ضمانت» است، اثبات آن دشوار میشود. - توصیه: قید دقیق در متن سفته و قرارداد، اشاره به شماره و تاریخ قرارداد، موضوع تعهدات، شرایط ضبط و امکان استرداد. - استناد: قواعد ادله اثبات دعوی و اصل استقلال تعهد در اسناد تجاری (مواد قانون تجارت درباره سفته: مواد 307 به بعد ق.ت). 3) ریسک واخواست و مزایای قانونی دارنده - اگر دارنده مطابق قانون، سفته را در سررسید واخواست کند، از امتیازات تعقیب مسئولین و امکان مطالبه خسارات تأخیر بهرهمند میشود. - مواد مرتبط: 309 به بعد قانون تجارت (در خصوص واخواست، مسئولیتها و مواعد). رعای
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
