الزامات حفاظت از داده‌های هویتی چیست؟

در مقام وکیل، جمع‌بندی الزامات قانونی حفاظت از داده‌های هویتی در احراز هویت دیجیتال در ایران به این شرح است. منابع اصلی: قانون جرایم رایانه‌ای 1388 و آیین‌نامه‌های آن، قانون تجارت الکترونیکی 1382، قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات 1388 (مواد مرتبط با محرمانگی)، مصوبات شورای عالی فضای مجازی (سیاست‌ها و الزامات حفاظت از اطلاعات شخصی و هویتی)، مقررات رگولاتوری ارتباطات (برای اپراتورها)، و دستورالعمل‌های اختصاصی دستگاه‌های ناظر (مانند بانک مرکزی برای KYC بانکی، سازمان ثبت احوال، سازمان فناوری اطلاعات، و مرکز ملی فضای مجازی). اهم الزامات: 1) مبانی و حدود جمع‌آوری داده - اصل ضرورت و تناسب: صرفاً داده‌های لازم برای احراز هویت جمع‌آوری شود؛ جمع‌آوری بیش از حد (excessive collection) می‌تواند خلاف اصول محرمانگی و مشمول مسئولیت مدنی و کیفری باشد. مستند: ماده 58 قانون تجارت الکترونیکی (حفظ اطلاعات شخصی و منع استفاده غیرمجاز)، اصول سیاست‌های کلی شورای عالی فضای مجازی در خصوص صیانت از داده‌های شخصی (مصوبات 1396 و پس از آن). - مبنای قانونی/رضایت آگاهانه: اخذ رضایت آگاهانه، مشخص و قابل استناد از کاربر برای پردازش داده‌های هویتی، به‌ویژه در حوزه‌های خارج از تکلیف قانونی. حداقل باید هدف، نوع داده، مدت نگهداری، اشخاص دریافت‌کننده و حقوق کاربر اعلام شود. مستند: مواد 58 و 59 قانون تجارت الکترونیکی؛ مصوبات مرتبط شورای عالی فضای مجازی درباره سیاست‌ها و الزامات صیانت از داده. 2) امنیت فنی