امضای الکترونیکی معتبر چگونه تعریف می‌شود؟

تعریف «امضای الکترونیکی معتبر» در حقوق ایران 1) مبنای قانونی - قانون تجارت الکترونیکی 1382: - ماده 10: «امضای الکترونیکی» داده‌ای است که به روش‌های منطقی به «داده‌پیام» منضم یا متصل می‌شود و برای شناسایی امضاکننده و تأیید وی نسبت به محتوای داده‌پیام به کار می‌رود. - ماده 11: «امضای الکترونیکی مطمئن» (معادل “advanced/reliable e-signature”) زمانی محقق است که: 1. منحصراً به امضاکننده منسوب باشد؛ 2. هویت امضاکننده را معلوم کند؛ 3. به وسیله ابزار تحت اراده انحصاری امضاکننده ایجاد شود؛ 4. هرگونه تغییر در امضا و در داده‌پیام پس از امضا قابل تشخیص با