خلاصه پاسخ: خیر. در حقوق ایران، صرف عدم استفاده طولانیمدت از مال بهتنهایی به معنای «رها کردن» (ترک مالکیت) و از دست رفتن حق مالکیت نیست؛ مگر اینکه قرائن و اعمالی از سوی مالک وجود داشته باشد که بهطور صریح یا ضمنی، قصد ترک مالکیت را نشان دهد. اصل، بقا و احترام به مالکیت است و ترک مالکیت امر استثنایی و نیازمند احراز قصد است. توضیح حقوقی: - اصل بقا و حمایت از مالکیت: طبق اصول کلی قانون مدنی، مالکیت حق عینی است و تا زمانی که به یکی از اسباب قانونی زائل نشود، باقی است. ماده 30 قانون مدنی به مالک حق هرگونه انتفاع و تصرف را میدهد و عدم اعمال این حق، به خودی خود موجب سقوط آن نیست. - ترک مالکیت (اباحه و اعراض): قانون مدنی نهاد «اعراض» را در پارهای موارد میشناسد؛ مانند اموال مباح یا اشیایی که مالک از آن اعراض میکند تا در تملک دیگری د
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری