پاسخ کوتاه: اصل بر این است که اگر مالک مالی را واقعاً “ترک مالکیت” کرده باشد (انصراف ارادی و قطعی از مالکیت)، دیگر حق بازپسگیری آن مال را ندارد؛ اما اگر صرفاً “ترک ید” یا “رها شدن موقت” باشد و قصد انصراف از مالکیت احراز نشود، مالک میتواند مال را بازپسگیرد. تشخیص قصد، اوضاعواحوال و ادله بسیار مهم است. توضیح حقوقی و استنادات: - در حقوق ایران، “مالکیت” حقی دائمی و مطلق است مگر اینکه به یکی از اسباب قانونی زایل شود (مواد 30 و 31 قانون مدنی). زوال مالکیت با “اسباب نقل و انتقال” (عقد، ارث و...) یا “ترک مالکیت” (اباحه/ابراء حق عینی) ممکن است. - قانون مدنی صراحت مستقیم و تفصیلی درباره “ترک مالکیت مال منقول” ندارد، اما از مجموعه قواعد استفاده میشود که “انصراف ارادی و جدی از حق” میتواند سبب سقوط آن حق شود. در اموال غیرمنقول نیز مقررات خاص اهمیت دارد (ثبت، تملکات عمومی، انفال، موات). - اصل عمل به قصد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری