خلاصه پاسخ: - در حقوق ایران، «مرور زمان» بهعنوان مانع دعوای مالکیت و استرداد مال اصولاً پذیرفته نشده است؛ بنابراین صرف گذشت زمان، حق مالک برای بازپسگیری مال را از بین نمیبرد. - استثناهای عملی وجود دارد: تصرفات با حسن نیت، اموال منقول پیدا شده (لقطه)، اموال بلاصاحب و مجهولالمالک، ثبت رسمی و اسناد ثبتی، و نیز موانع اثباتی و شکلی ممکن است در نتیجه نهایی اثرگذار باشند. تحلیل حقوقی: 1) اصل عدم مرور زمان در دعاوی عینی (مالکیت) - در نظام حقوقی ایران، برخلاف برخی نظامها، مرور زمان مسقط حق در دعاوی عینی مالکیت عمدتاً حذف شده است. قانون مدنی و رویه قضایی بر بقای حق مالکیت تأکید دارند و صرف گذشت زمان موجب سقوط حق مالکیت یا دعوای استرداد (رد عین) نمیشود. - قانون آئین دادرسی مدنی نیز مقررات عامی برای سقوط دعوا به دلیل مرور زمان در دعاوی مالکیت پیشبینی نکرده است. 2) تفاوت میان دعوای عینی و دینی - اگر دعوا بر استرداد عین مال (دعوی مالکیت/خلع ید/رفع تصرف) باشد، مرور زمان مانع نیست. - در مطالبات دِینی (وجه، خسارت، اجر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری