در چارچوب اجرای احکام مدنی علیه اشخاص حقوقی (شرکتها)، اصل بر مسئولیت مالی شرکت با اموال خودش است و نه اموال شرکا یا مدیران، مگر در موارد استثنایی. مبانی حقوقی اصلی: مواد 1، 34، 49، 61، 63، 65، 66 قانون اجرای احکام مدنی؛ مواد 588 و 589 قانون تجارت (شخصیت حقوقی و مسئولیت شرکت)؛ نیز مقررات قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی در خصوص استعلام و کشف اموال. 1) اصل قابل توقیف بودن کلیه اموال شرکت - طبق ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی، کلیه اموال منقول و غیرمنقول و مطالبات محکومعلیه که قانوناً مستثنی نشدهاند، قابل توقیفاند. این قاعده در مورد شرکتها نیز جاری است. - شخصیت حقوقی شرکت (ماده 588 ق.ت) موجب میشود دیون شرکت از محل دارایی شرکت پرداخت شود. بنابراین هر مالی که به نام شرکت و در مالکیت یا تصرف قانونی آن است، قابل توقیف است. 2) مصادیق معمول اموال قابل توقیف شرکت - اموال غیرمنقول: دفتر مرکزی، کارگاه، کارخانه، انبار، زمین، واحدهای تجاری/اداری متعلق به شرکت (ثبتشده به نام شرکت). - اموال منقول و تجهیزات: ماشینآلات خطوط تولید، دستگاهها، وسایل نقلیه، موجودی انبار، اثاثیه اداری، رایانهها و سرورها، قالبها و ابزارها. - مطالبات و حقوق مالی: - وجوه نقد در حسابهای بانکی شرکت (حساب جاری، سپردهها) از طریق دستور توقیف به با
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
